| |
| Program jarum suntikan dan picagari (NSPs)
telah banyak mengundang kontroversi berbanding strategi pengurangan
risiko yang lain. Sungguhpun begitu, NSP adalah amat penting
di dalam mengurangkan kadar penyebaran HIV/AIDS daripada dan
kepada pengambil dadah secara suntikan (IDU). |
| |
| |
| HIV/AIDS boleh dipindahkan daripada seorang
IDU kepada yang lain dengan berkongsi alat suntikan yang tercemar
dan melalui hubungan seksual yang tidak dilindungi. Kebanyakan
IDU tidak berupaya untuk menghentikan pengambilan dadah mereka
di samping memerlukan bantuan untuk meminimumkan risiko-risiko
yang dihadapi. Program jarum suntikan dan picagari cuba untuk
menangani masalah ini dengan mengagihkan alat suntikan yang
disteril, mengambil alatan yang telah digunakan, memberikan
pendidikan dan rujukan tentang penjagaan kesihatan, kaunseling,
ujian dan rawatan dadah. |
| |
| Kebanyakan penagih berkongsi alat suntikan
mereka atas beberapa sebab yang berbeza. Ianya termasuklah:
|
| |
- kesukaran untuk mendapatkan alatan baru disebabkan kos
dan bekalan
- kerana mempunyai jarum suntikan dan picagari adalah salah
di sisi undang-undang
- keengganan untuk membeli jarum suntikan dan picagari dari
farmasi/kedai perubatan kerana bimbang akan dikenali atau
dikecam
- kurang pengetahuan tentang risiko-risiko yang bakal dihadapi
- tekanan atau pengaruh rakan-rakan
- berada di penjara di mana alat suntikan baru tidak boleh
didapati.
|
| Program jarum suntikan dan picagari adalah
suatu tindakan kesihatan awam yang amat penting. Ia mencapai
golongan IDu yang tersembunyi atau dikenalpasti. NSP mempunyai
beberapa objektif: |
| |
- Untuk meningkatkan penggunaan jarum suntikan dan picagari
yang disteril dengan mengagihkan alat suntikan yang disteril
kepada IDU
- Untuk melupuskan alat suntikan yang telah digunakan atau
mempunyai kemungkinan untuk tercemar
- peredaran untuk memecahkan rantai penyebaran HIV dan penyakit
yang merebak melaui darah
- Untuk mengagihkan alatan-alatan lain yang berkaitan dengan
suntikan: sudu, sapuan alcohol, air disteril dan bahan-bahan
seperti kondom untuk hubungan seks yang selamat
- Untuk bertindak sebagai pihak yang boleh dihubungi untuk
mendapatkan bahan maklumat, pendidikan dan komunikasi berkenaan
amalan suntikan yang lebih selamat, membersihkan alat suntikan
yang telah digunakan, dan bagaimana untuk mencegah mana-mana
penyakit yang berjangkit melalui darah dan jangkitan penyakit
yang dipindahkan melalui hubungan seks
- Untuk memberikan khidmat kaunseling umum, kaunseling sukarelawan
HIV dan ujian, penjagaan kesihatan utama, rujukan kepada
perkhidmatan sosial dan perubatan seperti program rawatan
dadah.
|
| Sumber: Arkib CHR 2001 |
| |
| Program jarum suntikan dan picagari telah
dirancang berdasarkan keadaan budaya secara khusus dan populasi
pengambil dadah secara suntikan. Program ini haruslah dilaksanakan
berhampiran dengan tempat tinggal IDU atau sumber mereka mendapatkan
dadah. Secara globalnya, terdapat tiga jenis NSP yang utama:
|
| |
- Tempat yang telah ditetapkan, seperti di hadapan kedai
atau kemudahan perkhidmatan kesiahata, tempat di mana IDU
boleh datang untuk mendapatkan dan melupuskan alat suntikan
- Perkhidmatan mobil selalunya melibatkan sebuah van yang
akan mengikuti perjalanan yang telah dijadualkan dan akan
berhenti di beberapa buah lokasi yang telah ditetapkan
- Sebuah perkhidmatan temuseru di mana kakitangan akan bergerak
ke beberpapa kawasan untuk mengagihkan alat suntikan yang
disteril dan mengumpulkan alatan yang telah digunakan untuk
dilupuskan dengan selamat.
|
| |
| Terdapat juga beberapa cara lain untuk
IDU mendapatkan alat suntikan yang selamat termasuklah membelinya
dari farmasi, mendapatkan khidmat rundingan dengan pengamal
perubatan untuk mendapatkan alat suntikan yang selamat dan menggunakan
mesin pembekal jarum suntikan dan picagari. Namun begitu, terdapat
beberapa kelemahan di sini, di mana alatan tersebut mungkin
memerlukan belanja yang tinggi, golongan IDU mungkin akan ditindas
serta menghadapi sikap prejudis ahli farmasi atau doktor dan
mungkin ada tentangan sah terhadap cara-cara yang telah disebutkan
di atas. |
| |
| |
| Penilaian saintifik dan kajian telah mendapat
hasil yang menunjukkan bahawa program jarum suntikan dan picagari:
|
| |
- Mampu mengurangkan pemindahan HIV, Hepatitis B dan C dengan
berkesan. Di bandar-bandar di mana NSP telah diperkenalkan,
jangkitan HIV telah menurun sebanyak 5.8 peratus setahun
jika dibandingkan dengan bandar-bandar yang tidak memperkenalkan
NSP di mana jangkitan HIV meningkat sebanyak 5.9 peratus
setahun.
- Mengurangkan perkongsian alat suntikan
- Tidak meningkatkan pengambilan dadah atau meningkatkan
frekuensi suntikan dadah
- Tidak melahirkan IDU baru atau IDU berumur lebih muda
pada suntikan kali pertama
- Tidak meningkatkan bilangan jarum suntikan yang dibuang
dalam masyarakat
- Menangani isu hubungan seksual yang selamat dengan memberikan
kondom
- Mengutamakan penjagaan kesihatan
- Mewar-warkan maklumat kesihatan
- Bertindak sebagai sebuah jambatan penghubung bagi insan
yang mengkehendaki rawatan, pemulihan dan terapi gantian
dadah alternatif
- Menyediakan dan menggalakkan kaunseling sukarelawan dan
ujian untuk HIV dan Hepatitis B dan C
- Adalah pada kos yang berpatutan dan berbaloi
|
| Sebuah laporan yang dikeluarkan baru-baru
ini di Australia telah mencatatkan bahawa antara 1990 hingga
2000 hampir $150 juta (Dolar Australia) telah dilaburkan dalam
program-program NSP. Tahap pelaburan dan hasilnya dalam masa
10 tahun telah memberikan hasil: |
| |
- Kira-kira 25,000 kes-kes HIV telah dicegah
- Kira-kira 21,000 kes Hepatitis C telah dicegah
- Lebih kurang 5,000 nyawa telah diselamatkan menjelang
2010
- Pelaburan yang bernilai $150 juta telah memberi pulangan
sebanyak di antara $2.4 dan $7.7 billion
|
| Walaupun bukti saintifik dan kajian menyokong
keberkesanan NSP, masih lagi terdapat kesukaran untuk mendapatkan
hasil yang optimum. Ini adalah kerana: |
| |
- Jarum suntikan dan picagari bersih yang tidak mencukupi
untuk diberikan kepada IDU jadi kesan kesihatan awam untuk
setiap jarum suntikan/picagari untuk setiap kali menyuntik
dapat dicapai. Sebagai contoh, sebanyak 920 juta hingga
1.68 billion picagari diperlukan di Amerika Syarikat: pada
tahun 1999 kira 19 juta jarum suntikan diagihkan.
- memastikan bekalan tidak akan susut merupakan satu masalah
bagi negara-negara miskin atau mengalami perubahan ekonomi.
- Mungkin akan menerima tentangan daripada polis, pertubuhan
keagamaan dan ahli-ahli politik atas dasar undang-undang
dan 'moral' yang selalunya akan memeberi kesan kepada operasi.
- Program yang dapat meliputi kesemua IDU selalunya tidak
mencukupi kerana kekurangan tempat NSP dan "pakej" intervensi
yang juga tidak mencukupi untuk memberi perlindungan terhadap
jangkitan HIV.
- Kesukaran untuk memenuhi waktu dan perkhidmatan yang diperlukan
oleh pesakit
- Pelupusan alat suntikan yang dipulangkan hendaklah dilakukan
dengan sebaik mungkinuntuk mengelakkan terjadinya penggunaan
semula bahan-bahan tercemar tanpa disedari.
|
| Program-program NSP telah dijalankan di
Eropah Barat, Amerika Utara, Australia, United Kingdom, Russia
dan Negara-Negara yang baru, Eropah Timur, beberapa bahagian
di Amerika Selatan dan Asia. Ketika ini, ada sekurang-kurangnya
46 benua, negara dan daerah melaksanakan sekurang-kurangnya
satu program. Walaupun mungkin terdapat program jarum suntikan
dan picagari yang berlainan, bukti saintifik jelas menunjukkan
bahawa: |
| |
- pembekalan jarum suntikan dan picagari yang disteril tidak
pernah meningkatkan kadar penggunaan dadah atau jenayah
- ia memainkan peranan yang amat penting di dalam menurunkan
kadar perkongsian jarum suntikan dan picagari
- dan mengurangkan risiko penyebaran HIV/AIDS, Hepatitis
B dan Hepatitis C di kalangan IDU.
|
| Ia juga keranan fakta terakhir yang disebut
di atas maka telah membuka mata ramai pihak badan-badan kajian
dan saintifik untuk menyatakan bahawa NSP adalah amat penting,
malah komponen yang penting, dan komprehensif serta program
pencegahan HIV yang paling berkesan. |
| |
| Sumber |
| |
| Ball A, Crofts N (2002) HIV risk reduction
in injecting drug users. In Lamptey P, Gayle H (eds) HIV/AIDS
Prevention and Care in Resource-Constrained Settings. Arlington,
Virginia, Family Health International. |
| |
| Burrows D (2000) Starting and Managing
Needle and Syringe Programmes. New York: International Harm
Reduction Network. |
| |
| Carvell AM, Hart EH. 1990. Help-seeking
and referrals in a needle exchange: a comprehensive service
to injecting drug users. British Journal of Addiction. 85:235-240. |
| |
| Commonwealth Department of Health and
Ageing. 2002. Return on investment in needle and syringe programs
in Australia. Canberra. Commonwealth of Australia [www.health.gov.au/pubhlth/publicat/hac.htm]
|
| |
| Costigan G, Crofts N, Reid G. 2003. Manual
for Reducing Drug Related Harm In Asia. Melbourne, The Centre
for Harm Reduction, Burnet Institute. |
| |
| Des Jarlais DC. 2001. How much is good
enough? Coverage of HIV prevention programs in New York City.
Paper presented at 12th International Conference on the Reduction
of Drug Related Harm, New Delhi, India. |
| |
| Drucker E, Luire P, Wodak A, Alcabes
P. 1998. Measuring harm reduction: the effects of needle and
syringe exchange programs and methadone maintenance on the ecology
of HIV. AIDS 12 (suppl A): S217-S230. |
| |
| Heimer R, Kaplan EJ, Khoshnood K et al.
1993. Needle exchange decreases the prevalence of HIV-1 proviral
DNA in returned syringes in New Haven, Connecticut. American
Journal of Medicine 95:214-220. |
| |
| Heimer R, Khoshnood K, Bigg D et al.
1998. Syringe use and reuse: effects of syringe exchange programs
in four cities. Journal of Acquired Immune Deficiency Syndrome
and Human Retroviruses 18 (suppl1):S37-S44. |
| |
| Hurley S, Jolly D, Kaldor J (1997) Effectiveness
of needle-exchange programmes for prevention of HIV infection
Lancet 349 June 21:1797-1800. |
| |
| Luire P, Jones TS, Foley J. 1998. A sterile
syringe for every drug user injection: how many injections take
place annually, and how might pharmacies contribute to syringe
distribution? Journal of Acquired Immune Deficiency Syndromes
and Human Retrovirology 18 (Supp. 1) S45 -S51. |
| |
| Lurie P, Reingold AL, Bowser B et al.
1993. The Public Health Impact of Needle Exchange Programs in
the United States and Abroad. Volume 1. Prepared for the Centre
for Diseases Control and Prevention. Atlanta. United States. |
| |
| Obadia Y, Feroni I, Perrin V, Vlahov
D, Moatti JP. 1999. Syringe vending machines for injection drug
users: an experiment in Marseille, France. American Journal
of Public Health 89 (12): 1852-4. |
| |
| Rhodes T, Stimson GV, Crofts N, Ball
A, Dehne K et al. 1999. Drug injecting, rapid HIV spread, and
the 'risk environment': implications for assessment and response.
AIDS 13 (suppl A) S259-S269). |
| |
| Rich JD, Strong LL, Mehrotra M and Macalino
G. 2000. Strategies to Optimize the Impact of Needle Exchange
Program. The AIDS Reader 10 (7): 421-429. |
| |
| Ruiz-Sierra J. 2001. Research Brief:
Syringe Access. The Lindesmith Centre - Drug Policy Foundation,
Sacramento, United States. |
| |
| Vlahov D 2000. The role of epidemiology
in needle exchange programs. American Journal of Epidemiology.
90 (9): 1390-1392. |
| |
| © The Centre for Harm Reduction (CHR), Burnet
Institute. |
